Novosti > Moramo prestati da živimo strahove malih razlika

Objavljeno: 20-Aug-2018

Moramo prestati da živimo strahove malih razlika

About Us

Politički teatar je postao mejnstrim festivala, što znači da nešto ne valja ili sa političkim teatrom ili sa festivalima, kaže Igor Vuk Torbica, jedan od najuspješnijih mladih reditelja ovih prostora.

Torbica u intervjuu za Radio Slobodna Evropa (RSE) govori i o tome zašto za svoje predstave rađe bira klasične nego savremene tekstove, te što je, osim krize u kulturi, danas zajedničko balkanskim pozorišnim scenama.

Umješnost Federika Garsija Lorke da prenese pjesnički jezik u teatarske okvire inspirisao je reditelja Igora Vuka Torbicu da odabere "Krvave svadbe" za ovogodišnju festivalsku produkciju Budva Grad teatra i Srpskog narodnog pozorišta iz Novog Sada. No, osnovni razlog je što Lorkino djelo govori o usudu koji prepoznajemo i u našim podnebljima, dodaje Torbica.

"Vjerujem da on ima najviše utemeljenja na našim zajednicama, onome što živimo ili smo živjeli u nekom trenutku; ima taj stalni strah nastavljanja kovitlaca, odnosno 'puta krvi' - da će se to stalno ponavljati i stalno ponovo počinjati. Tako da je meni uvijek bitna ne ta politička dimenzija, već ono što zovem fatum nekog podneblja. A to je ono što stalno tinja i kod nas samih, iako je u ovom tekstu to ispričano kroz jednu emocionalnu, ljubavnu, strastvenu priču", riječi su Torbice.

Nakon klasičnog pozorišta, potom avangarde i krajnosti teatarskog izraza, vrijeme je generacije sinteze u pozorištu, kazao je Torbica tokom simpozijuma koji je na Gradu teatru održan o odnosu klasične umjetnosti i savremenog teatra. Na pitanje - da li ta generacija sinteze može donijeti promjenu u osjećaju fatalizma na ovim područjima - odgovara: "Ono o čemu govorim u predstavi je da je na ženama da promijene i slome taj 'look' ".

"Znači, onog trenutka kada žene preuzmu, ali ne princip patrijarhata, nego se vrate na izvor svog matrijarhalnog, u nekom smislu zaista neratobornog odnosa, onda možemo da idemo dalje", ističe mladi reditelj.

​RSE: Kažu u Vašoj branši da ste beskompromisni. Kako to da se onda rađe odlučujete za klasične, nego savremene tekstove?

Torbica: Uvijek sam se osjećao kao čovjek zainteresovan za istoriju, u konkretnijem smislu istoriju Evrope. I moj put u klasiku je put u razumijevanju vijekova koji su iza nas. Vjerujem da mi danas o nama možemo bolje progovarati kroz klasiku nego kroz moderne tekstove. Jer, moderni tekstovi su redovno krajnji rad mozga. Kako sam i sam racionalan, ja ih do te mjere razumijem da me oni ne uzbuđuju.

Ja znam iz kojeg poriva pisac kreće u njih, znam iz kojeg razloga ili merkantilnosti, mogu da naslutim zašto i tako dalje. Međutim, neka druga vrsta vremenske perspektive je napravila klasične tekstove takvim da im danas možeš prići iz mnogih smjerova. A to je sloboda koja je meni nužna da bih ispričao ono što me tišti ili ono o čemu bih volio progovarati.

 

RSE: Zašto imate odbojnost prema političkom teatru?

Torbica: Ne, nemam odbojnost, ali imam sljedeći problem sa političkim teatrom. Što je, zapravo, politički teatar? Ono što danas tako zovemo, ja se ne bih nužno složio da je u svakom slučaju politički teatar. S druge strane, imamo paradoks da je politički teatar, barem u festivalskom smislu, mejnstrim. I meni onda ili nešto ne valja sa političkim teatrom, ili nešto ne valja sa samim festivalima. Ili je nedovoljno oštar i ne može da pogodi metu u koju cilja, jer da može - ne bi nam pustili da to radimo.

 

​RSE: Radili ste od Slovenije, Bosne i Hercegovine do Hrvatske i Srbije, sada Crne Gore. Postoji li danas nešto zajedničko za sve te scene regiona?

Torbica: Postoji. Sem problema koji dijelimo potpuno ravnopravno, a to je kriza osjećanja kulture i njene nužnosti od strane političara ili zvanične politike - ali ne samo zvanične, ono što nas čini istima ili jednakima ili dovoljno sličnima, ma koliko mi htjeli da povlačimo granice između toga, jeste jezik, koji ne mora da bude isti.

Ja nisam taj koji ga po svaku cijenu zove istim, ali je jedna stvar neosporna: da i Vi i ja, i ja sa mojim kolegama na probi, ne moramo da koristimo drugi jezik da bi se razumjeli. Mi moramo prestati da živimo strahove malih razlika i potrebu da označimo te razlike. Treba da shvatimo koje su prednosti činjenice da se razumijemo. I samim tim postaćemo snažniji.

***

Igor Vuk Torbica je rođen u Drvaru, djetinjstvo je proveo u Rovinju, a u Puli je završio Srednju školu za primijenjenu umjetnost i dizajn. Režiju je diplomirao 2013. godine na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi prof. Alise Stojanović.

Dobitnik je nagrade "Hugo Klajn" za najboljeg studenta pozorišne režije u generaciji. Njegova ispitna predstava na trećoj godini "Pokojnik" Branislava Nušića je je dobila glavnu nagradu festivala Studio fest i uvrštena je u redovni repertoar Jugoslovenskog dramskog pozorišta, a proglašena je najboljom i na festivalu Nušićevi dani u Smederevu. Predstavom "Hinkeman" Torbica je dobio nagrade na festivalima u Užicu, Zagrebu i Rijeci.

Nakon premijere pred budvanskom publikom, Torbicina najnovija predstava "Krvave svadbe" biće za mjesec dana premijerno prikazana i u Novom Sadu.

Jasna Vukićević

14.08. – Slobodna Evropa

 

13-Nov-2018
„Scene iz bračnog života“ povodom Dana opštine u Budvi

13-Nov-2018
Iz plemena starih Azra...

13-Nov-2018
Milica Grujičič dobitnica nagrade "Ardalion" na 23. Jugoslovenskom pozorišnom festivalu, Užice 2018.

13-Nov-2018
Paradoks održavanja osovine patrijarhata

2-Nov-2018
Dobitnik nagrade "Grad teatar" za pozorišni doprinos za 2017/18. godinu IGOR VUK TORBICA

31-Oct-2018
Budva Grad teatar u konkurenciji za „Ardaliona”

17-Sep-2018
Drama velikog španskog pesnika i ljubitelja slobode

17-Sep-2018
Živimo vrijeme poraza ljudskosti

28-Aug-2018
Našim političarima ne odgovara pomirenje naroda

21-Aug-2018
Trag vremena - štit, knjiga i nakit

21-Aug-2018
Muzika i umjetnost bez granica

21-Aug-2018
Kad u teatru neko posegne za poezijom uvijek ima publiku

20-Aug-2018
Društvo se i danas treba emancipirati da bi razumjelo ženu

20-Aug-2018
Moramo prestati da živimo strahove malih razlika

19-Aug-2018
Žmurimo pred stvarima koje su izvan zakona, morala, dostojanstva

19-Aug-2018
Kleža uvijek ima publiku

17-Aug-2018
Godine koje su određivale sudbinu generacija

17-Aug-2018
Univerzum bezbrojnih kombinacija

17-Aug-2018
Nušić kao rijetko koji pisac poznaje naš mentalitet

17-Aug-2018
Nušić naš balkanski i svagdanji

15-Aug-2018
Neliberalizam nam ukida kritičko mišljenje I humanizam

14-Aug-2018
Na srpskoj književnoj sceni su faraoni i karteli

14-Aug-2018
Ništa kod Vučića nije fascinatno da zasluži scenu

13-Aug-2018
Studija od izuzetnog značaja za pozorišnu umjetnost regiona

13-Aug-2018
Društvo banalizuje klasike

12-Aug-2018
Opseg emocija skratili smo na najmanji broj

12-Aug-2018
Autentično i impulsivno čitanje Lorkine poezije

11-Aug-2018
Premijera „Krvavih svadbi“ ispraćena ovacijama

9-Aug-2018
Autentično i impulsivno čitanje Lorkine poezije

9-Aug-2018
Impulsivna predstava koja pripada Mediteranu

9-Aug-2018
Večeras predstava kakvu Grad teatar zaslužuje

8-Aug-2018
Klasika nije i ne može biti dogma

7-Aug-2018
Svaki čovjek može da bude glumac, ali pitanje je ko je pravi umjetnik

7-Aug-2018
Živim svoj lični feminizam

7-Aug-2018
Veliki, plemeniti gospodin pozorišta

6-Aug-2018
Spomenik crnogorskom pozorištu

6-Aug-2018
Glupost je postal instrument vladanja

3-Aug-2018
Priča o sistemu i stradanju pojedinca

2-Aug-2018
Glas žena iz manjih sredina

1-Aug-2018
Zašto se vječno smijemo Nušiću

1-Aug-2018
Đorđo Sladoje predstavio novu zbirku poezije na Trgu pjesnika u Budvi

30-Jul-2018
Istina nikada nije nova, samo je nov način na koji se priča

27-Jul-2018
Svaka generacija mora ponovo reći šta je istina

27-Jul-2018
Mediteran u djelima crnogorskih slikara

26-Jul-2018
Andrić nam je, kao Hrist, svima oprao noge

24-Jul-2018
Da biste znali kuda idete, morate da imate elitu

24-Jul-2018
Dvoržak za ekstazu publike

23-Jul-2018
Mitologija nije nego vidljiva, odnosno nevidljiva estetika

22-Jul-2018
Šekspir u parodiji ovoga vremena

22-Jul-2018
Treba čitati da bismo živjeli

NAPOMENA: “Grad teatar” ima isključivo pravo izmjene programa ili učesnika navedenih u programu, tj. otkaza nastupa pravnim ili fizičkim licima sa kojima nije zaključen pisani ugovor do dana nastupa.